ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΩΝ.

ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΩΝ.

Τελικά υπάρχει αριστεία και άριστοι; Μεγάλος ο διάλογος στα social media τον τελευταίο καιρό. Φυσικά και υπάρχει. Και η αριστεία και οι άριστοι.

Οι τελευταίοι είναι μια κατηγορία ανθρώπων που με καταπληκτικά αριστοτεχνικούς τρόπους καταφέρνουν να μένουν στο περιθώριο των νομικών διαδικασιών και του ποινικού δικαίου της χώρας. Λέγονται Φλώροι, Γεωργιάδηδες, Διαματάρηδες. Είναι κυρίως επιχειρηματίες και πολιτικοί από αυτούς που τάσσονται υπέρ της ιδιωτικοποίησης των πάντων. Κηρύττουν την τάξη και την ηθική και ταυτόχρονα μπορούν να διαχωρίζουν με ευκολία το ηθικό από το νόμιμο. Άλλο το νόμιμο, άλλο το ηθικό.

Το ηθικό και νόμιμο είναι για την πλέμπα, για τον εαυτό τους το διαφοροποίουν ακόμα και από το βήμα της Βουλής, όπως έκανε πριν κάποια χρόνια ο πολιτευτής και υπουργός της ΝΔ Βουλγαράκης για κάτι offshore εταιρείες σε κάποιο φορολογικό παράδεισο.

Με αυτόν τον τρόπο είναι ηθικοί, αφού αυτό απαιτούν από τους άλλους και νόμιμοι, αφού χρησιμοποιούν οποιοδήποτε παραθυράκι στο νόμο ώστε να βγαίνουν καθαροί όταν προσβάλλονται από το ποινικό δίκαιο. Συχνά, μαζί με λίγο λάδι που πέφτει για να λαδώσει το γρανάζι της δικαιοσύνης. Δεν είναι άριστος στη δουλειά του ένας τέτοιος άνθρωπος;

Συχνά στη δικαιοσύνη υπάρχει η λογική του δεδικασμένου. Μια δικαστική απόφαση στηρίζεται σε μια προηγούμενη, κοντινή ως προς το κατηγορητήριο, ώστε να βγει η ετυμηγορία. Για παράδειγμα, είναι γνωστή η ιστορία της καθαρίστριας που τιμωρήθηκε με αρκετά χρόνια φυλάκισης όταν πιάστηκε να έχει πλαστογραφήσει το απολυτήριο δημοτικού για να πιάσει τη συγκεκριμένη δουλειά.

Η ερώτηση είναι τι θα έπρεπε να γίνει με υφυπουργό της κυβέρνησης που δηλώνει στο βιογραφικό του ότι τελείωσε το Columbia αλλά το ίδιο το πανεπιστήμιο τον διαψεύδει; Εντάξει δεν πλαστογράφησε και πτυχίο. Μόνο το είπε. Είναι και άριστος και δεν διώκεται και μάγκας που τους ξεγέλασε όλους, φορτώνοντας τίτλους και τιμές τον άριστο εαυτό του.

Στα καθ´ημάς, στην Ηλιούπολη, δεν έχουμε πολλούς άριστους. Είμαστε μια μεσοαστική γειτονιά όπου δεν φυτρώνει το εν λόγω είδος, το οποίο ευδοκιμεί κυρίως —η επιστήμη μας λέει— προς τα βόρεια προάστια. Εδώ, όπως παντού βέβαια, φυτρώνουν οι καθαρίστριες των αρίστων.

Είναι άνθρωποι παντός είδους με κάποια όμως διακριτικά που τους ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους. Θα τους δεις να κρατάνε το ηθικόμετρο ή το πιστόμετρο για να κρίνουν τους άλλους. Είναι βαθιά με το Θεό και τον χρησιμοποιούν κατά το δοκούν, έστω και αν οι ίδιοι δηλώνουν ότι δεν είναι πολύ πιστοί. Ξεχνούν ότι ο δικός τους πνευματικός πατέρας, κάποτε στη Γαλλία, κατάργησε πρώτος το Θεό. Να θυμούνται το όνομα του πατέρα τους, λεγόταν Ροβεσπιέρος. Αλλά εδώ είναι Βαλκάνια, πού να μας αγγίζουν παλιές ιστορίες; Εδώ είναι η Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, από εκεί ψαρεύονται οι ψήφοι των αρίστων.

Για να ξαναγυρίσουμε στις καθαρίστριες των αρίστων, κάνουν και άλλα πράγματα. Όταν θα τεθεί το δίλημμα ηθικό ή νόμιμο, επιτίθενται στους οπαδούς της νομιμότητας κατηγορώντας τους ως ανήθικους και άπιστους. Χρησιμοποιούν επικίνδυνους για την κοινωνική συνοχή χαρακτηρισμούς για αυτούς που θεωρούν εχθρούς τους, μιλώντας δημόσια για οπαδούς της Σοβιετίας, Ερυθρούς Χμερ κλπ. Είναι τόσο εμπαθή άτομα που ακόμα και τα στραγάλια που τρώει κανείς μπορεί να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον του.

Φως και ελπίδα απέναντι στη λάσπη, την συκοφαντία και τις προσβολές είναι η καταγωγή των ειδών, του Δαρβίνου. Η εξελικτική διαδικασία της φύσης αλλά συνάμα και η εξελικτική διαδικασία των ανθρωπίνων κοινωνιών, μπορεί κάποτε να μας απαλλάξουν από τα δύο επικίνδυνα αυτά είδη. Τους άριστους και τις καθαρίστριές τους.

Παναγιώτης Δριμυλής
Πρόεδρος των Συνεργών με την Ηλιούπολη